Weekend ne puteri saya tak balik...sunyi sungguh rumah kami, en somi pulak outstation..saya xtahu nk kemana tnpa dua insan ini...saya lepak saja di umh melayan tv tanpa sempadan (tak ada org nk berebut channel dengan saya, hahaha)...dah keseorangan di rumah, fikiran saya teringat satu masa dulu..semasa puteri saya masih kecil, saya dan en somi bekerja, puteri kami terpaksa kami letakkan di bawah jagaan pengasuh... Sedih tapi apa pilihan yang saya ada. Saya masih terbayang2 rupa puteri saya saat dia mahu saya tinggalkan...Pengasuh2 yang silih berganti tak terkira ...... sehinggalah tanpa sedar puteri saya telahpun besar dan pandai menguruskan diri sendiri...
Saya bersyukur dikurniakan puteri yang tidak pernah memberikan saya masalah, sentiasa mendengar kata saya dan suami, selalu menemani saya makan dan window shopping, tak pernah menyusahkan saya, kalau beliau hajatkan sesuatu, beliau asingkan duit belanja sekolah utk mendapatkan apa yg dihajatkan..
Saya sempat menjenguk puteri saya dan memenuhi permintaan beliau mahukan kasut utk bermain softball.
kami makan laksa dulu sebelum ke kedai kasut..ne muka budak asrama..hehe
masuk kedai yg ke 4, barulah dapat apa yang dihajati...tersenyum simpullah sang puteri....haha sungguh cerewet memilih kasut, like father like daughter..keh keh keh ..
Sekian entry untuk kali ini, thanks utk yang sudi baca..
